اطلاعات مرتبطی وجود ندارد
بازگشت به صفحه قبل

آيوتايا جهان گمشده

آيوتايا به عنوان پايتخت دوم و مكان مذهبي باشكوه محل حكمراني 33 پادشاه تايلند در چهار قرن بوده است . حتي امروز با كاوشي در ويرانه هاي جادويي phra nakhon si Ayutthaya به خوبي مي توان به انگاره هاي پادشاهان آن دوره در ساخت چنين اثر برجسته معماري پي برد . مجسمه هاي عظيم بودا و معابد باقي مانده از اين دوره ئ آجرهاي قرمز رنگ پخش شده در اين محوطه هاي باستاني ؛ چشم انداز گسترده باغ هاي سلطنتي در 85 كيلومتري شمال بانكوك و در جلگه هاي مركزي ، هر بيننده اي را مسحور مي كند .
منطقه آيوتايا را سه رودخانه چائوفرايا ، پاساك و لامپوري فراگرفته است . مهندسان اردان و با ذكاوت ، كانال هايي را به شكل حلقوي در جوار رودخانه چائوفرايا حفر كرده و جزايري مصنوعي ايجاد كرده بودند تا كاركرد دفاعي قوي و كارآمدي براي شهر داشته باشند .
كانال ها همچنين كاركرد آبياري و هدايت آب به سمت شهر ، كلخ ها و معابد را داشته باشند تا نيازهاي آبي آنان را تامين كند . اين سلسله در قرن 17 در اوج شكوفايي بود و حتي در ميان سلسله پادشاهي هاي قرون وسطي مي درخشيد به طوري كه مي توان گفت با بزرگترين شهرداري هاي جهان برابري مي كرد . امپراطوري آيوتايا وجه اشتراك جالبي با فرهنگ ايراني دارد .
حضور ايرانيان در آيوتايا موجب شد تا روابطي فرهنگي ميان ايرانيان و مردم سيام برقرار شود . از آغاز سده 16 ميلادي حضور ايرانيان در آيوتايا بيشتر انگيزه هاي تجاري داشت . در سده 17 ميلادي شمار ايرانيان بسيار افزايش يافت و قدرت سياسي و اقتصادي آن به اوج خود رسيد . اين افراد علاوه بر روابط تجاري به گسترش اسلام در اين شهر كمك كردند . وقتي بازرگانان ايراني به ايوتايا مي رسيدند به دليل طوفان هاي شديد و باران هاي موسمي امكان بازگشت آن ها فراهم نبود و آن ها ناچار مي شدند مدتي را در برخي مناطق ساكن شوند اين موضوع موجب شكل گيري محله هاي ايراني در كرانه هاي جنوب شرقي آسيا شد .
موضوع حضور ايرانيان در خاور دور در سفر نامه ي ابن بطوطه جهانگرد مغربي و اسناد و مدارك سفرنامه ماركوپولو نيز وجود دارد . خانه هاي ايرانيان در بهترين جاي شهر قرار داشت . ايرانيان آيوتايا از قشرهاي گوناگوني بودند و در ميان آنها سپاهي ، مقام ديني ، پزشك ، تاجر و حتي افراد درباري هم وجود داشت كه از ثروت مندان شهر به حساب مي آمدند . شاهان سيام نيز رابطه خوبي با ايرانيان شهر داشتند .اما گرايش به مسلمانان و ايرانيان از سوي شاه ناراي ، پادشاه وقت سيام ، دلايل سياسي هم داشت . زيرا از هنگامي كه ژاپني ها انحصار تجارت هاي خارجي خود را به چيني ها و هلندي ها سپردند ، پادشاه ناچار شد روابط بازرگاني خود را با كشورهاي كرانه ياقيانوس هند بيش تر كند . با مرگ نخبگان ايراني مانند شيخ احمد قمي ، آقا محمد استرآبادي و حاجي سليم مازندراني نفوذ ايرانيان دردربار بسيار كاهش يافت، هرچند كه فرزندان شيخ احمد منصب شيخ الاسلامي را همچنان در اختيار داشتند . خدمات ايرانيان به سيام موجب شد تا نوادگان آنان چون بوناك و احمد چولا هنوز هم از خانواده هاي مهم تايلند به شمار روند .
شيخ احمد قمي تاجر ثروتمندي بود كه در دربار شاه " سونگ تام " خدمت مي كرد و آخرين سمت او مشاور اندكي از در امور مذهبي ، سياسي و نظامي بود .
پس از حمله برمه اي ها به آيوتايا در 1767 محله هاي ايراني نشين شهر ويران شد و بسياري از ايراني ها به مناطقي در اطراف بانكوك مهاجرت كردند و تنها شمار اندكي از آنها كه شيعه بودند به آيوتايا بازگشتند . اين ايرانيان مهاجر نيز به مرور در شهر بانكوك جاي گرفتند و مساجد خاص خود را در اين شهر برپا كردند .
لامپوري نيز ظرفيت هاي تاريخي همكاري با ايرانيان در دوره صفويه را در پيشينه خود دارد . لامپوري به عنوان دومين شهر مهم سيام مطرح بود .
نكته جالب قصر لامپوري آن است كه جاي جاي آن ، معماري ايراني را در اقامتگاه سلطنتي شاه ناراي به خود گرفته است نماي باغ ايراني همراه با انحناي ديوار ها تنها در اين مكان ديده مي شود .
شايد جالب باشد بدانيد در يك نقاشي در موزه اين قصر كه سفراي سيام به محضر لويي چهاردهم شرفياب مي شوند كلاه هاي آنان ، كمربند ها و شمشير هايشان وام گرفته از پوشش دوران صفوي است .
در آن زمان در غرب تا پگو در برمه ؛ و در شرق با امپراطوي آنگكور در كامبوج توسعه يافته بود .
ارتباطات ديپلماتيك و بازرگاني اين پادشاهي ثرووتمند با تمام آسيا ، خاورميانه و اروپا در بهترين سطح برقرار بود . تمامي اين تاجران بين المللي در محله كوچكي در آيوتايا اسكان مي يافتند و با خاندان سلطنتي ارتباط برقرار مي كردند .
شهر احاطه شده با كانال هاي آب رساني به طور موثري به عنوان ونيز شرق شناخته مي شد و امروزه قايق هاي دم دراز در طول كانال اوقات فرح بخشي را براي گردشگران مهيا مي كنند كه مي توانند بقاياي آثار تاريخي اين دوره را مشاهده كنند . در سال 1991 اين محوطه باستاني در زمره آثار تحت حفاظت يونسكو به عنوان ميراث جهاني به ثبت رسيد و اين منطقه كه مركز تمدن آسيايي به شمار مي رود در برنامه بازديد گردشگراني قرار دارد كه به تايلند سفر مي كنند .
قايق هاي مدرن و سنتي از بانكوك در اين كنال ها در حركت هستند و تصوير زيبايي را در ذهن گردشگراني كه به تايلند سفر مي كنند . قايق هاي مدرن و سنتي از بانكوك در اين كانال ها در حركت هستند و تصوير زيبايي را در ذهن گردشگراني كه به تايلند سفر مي كنند نقش مي زنند .
پادشاهي اسطوره اي آيوتايا ، شاه راماتيبوداي اين شهر را به دليل موقعيت راهبردي و نزديكي به خليج تايلند در سال 1350 ميلادي تاسيس كرد . در دوره شكوفايي آيوتايا ، نظام هاي اداري پيشرفته ، قوانين و سپاه كارآمد نظامي شكل گرفت . معماران و برنامه ريزان شهري نماي يك شهر بزرگ را ترسيم كردند و هنرمندان اين سرزمين با طلا و سنگ و چوب يادمان هاي شهر را برافراشتند و به ارزش ، ثروت و مكنت شهر افزودند . يكي از مناظر خيره كننده اي كه سياحان و بازرگانان خارجي كه آيوتايا مي آمدند و شاهد آن بودند ، قايق چوبي و كنده كاري شده و زيبايي بود كه خانواده سلطنتي را در رودخانه و سرتا سر شهر جا به جا مي كرد .
سپاه آيوتايا جنگ جويان غيور و قدرتمندي داشت كه به ياري فيل ها با همسايگان مهاجم برمه اي و كامبوجي خود در نبرد بودند و از سرزمين شان دفاع مي كردند . شاه نارسوان كبير (1555 – 1605 ) يكي از شجاع ترين حكمرانان آيوتايا بود كه توانست در سال 1585 اين شهر را از چنگال برمه اي ها نجات دهد . بعد از 400 سال حكمراني درخشان در قرن 18 ميلادي ، شكوه آيوتايا فروكش كرد . تراژدي آيوتايا در سال 1767 زماني بود كه لشگر برمه اي ها به آن حمله ور شد . شاه تكسين سرانجام آن جا را آزاد كرد و سلسله جديدي بنا نهاد . پايتخت ابتدا به جنوب تنبوري و سپس به بانكوك منتقل شد . متاسفانه بسياري از گنجينه هاي تكرار نشدني آيوتايا در حملهي برمه اي ها به تباهي و يا به سرقت رفت . هرچند كه شاهكار هاي معماري و هنري اين منطقه امروز به روي جهانيان گشوده است و حكايت از دوران با شكوه آن دوران دارد . اين آثار نشان مي دهد كه چگونه پادشاهي آن زمان در اتحاد و يگانگي مردم تايلند نقش موثري داشته است . حالا ميراث آيوتايا در بانكوك قديم قابل مشاهده است . همين طور نوع معماري كه با سبك راتنكسين rattanakosin شناخته مي شود را امروز مي توان در كاخ بزرگ سلطنتي بانكوك مشاهده كرد .
ديدني هاي آيوتايا
  • پارك تاريخي phra nakhon si Ayutthaya معابد آيوتايا در جاي جاي اين منطقه و اطراف رودخانه پراكنده اند . دستكم يك روز كامل وقت لازم است تا بتوان از اين آثار ديدن كرد . خوشبختانه اقامتگاه ها و استراحتگاه هاي موقتي، جذابيت بازديد از اين مكان ها را دوچندان كرده است كه برخي يك شب را در اين منطقه مي مانند و چهره نوين آيوتايا را هم بازديد مي كنند . يكي از بهترين روش ها براي بازديد از آثار تاريخي پراكنده در آيوتايا ، ركاب زني با دوچرخه است . كه حس لذت بخش و دوستارانه زيست محيطي هم دارد و مي توان تا نزديك ترين مكان ها هم سرك كشيد . براي يك سفر لذت بخش به آيوتايا توصيه مي كنيم يك قايق دم دراز اجاره كنيد كه اجازه مي دهد جذابيت هاي بي نظير كنار رودخانه را همواره به ياد داشته باشيد . در شهر نيز از فيل سواري غاقفل نشويد و به آرامي فيل ها را برانيد و از اوقات خود لذت ببريد .
  • مركز مطالعات phra nakhon si ayutthay اين مركز به همت ژاپني ها تاسيس شده تا اسناد و شواهد دوران اقامت تاجران ژاپني در آن عصر را باز گو كند و به طور خلاقانه اي ساختار نوگرانه اي دارد . نمايشگاه با ابزار هاي پيشرفته و " هاي تك " موزه اي مجهز است كه بازديد كنندگان را به زمان هاي قديم برمي گرداند و زندگي مردم قديم را به نمايش مي گذارد .
  • معبد phra si sanphet در بخشي از محوطه اصلي قصر سه شمايل بودا به سبك سريلانكايي به چشم مي خورد . نمازخانه كوچك سلطنتي جايي بوده است كه شاه در آن عبادت مي كرده است و يكي از زيباترين و بزرگترين ها در نوع خود در آيوتايا به شمار مي رود . دو نمازخانه ديگر در سال 1492 توسط پسر پادشاه rama thibodi دوم ساخته شد تا خاكستر پدر و برادر را در آن جا نگهداري كند . سومين نمازخانه در سال 1540 توسط پسر او براي نگهداري خاكستر پدر ساخته شد . هر سه معبد به طور نمادين مهم ترين شاخص شناسايي آيوتايا به شمار مي رود .
  • قصر chankasem اين قصر را شاه ماها تاماراچا ، براي پسرش ساخت كه بعد ها اقامتگاه سلطنتي باشد . برمه اي ها اين جا را نيز ويران كردند و سپس شاه مونگكات آن جا را در قرن 19 بازسازي كرد و حالا تبديل به موزه اي شده كه براي مطالعات عصر معاصر مفيد است .
  • موزه ملي chaos am phraya نميتوان براي گنجينه هايي كه در اين موزه وجود دارد قيمت تعيين كرد .برخي از آن ها از معابد ماهاتات و راچابورانا در اين جا نگه داري مي شود . اين جا دومين موزه بزرگ تايلند است كه آثاري از سبك هاي مختلف هنري در دو طبقه به نمايش در مي آيد . بازديد كنندگان در اين جا با روند توسعه فرهنگي و تاريخي اين سرزمين اشنا مي شوند .
  • معبد ماهاتات mahathat معبد ماهاتات يكي از قديمي ترين آثار بزرگ عبادتگاهي آيوتايا و البته جالب ترين آن هاست كه ساخت آن به دهه 1380 ميلادي برمي گردد . اين معبد توسط شاه برومانجاي اول براي انجام فرائض مذهبي ساخته شد . تنديس بودا به ارتفاع 50 متر خودنمايي مي كند و گرداگرد آن عبادتگاه هايي كه پارچه اي ظريف و رنگي بر دوش تنديس هاي بوداي كوچك تر چشم انداز جالبي را براي گردشگران ترسيم كرده است . يكي از ديدني هاي اين معبد سر بودايي است كه در ميان ريشه هاي درخت انجير معابد جا سازي شده است .
  • معبد راچابورانا rachaburana يكي از بهترين معابد آيوتايا راچابوراناست كه در سال 1424 هفتمين پادشاه آيوتايا به ياد بود برادران بزرگ ترش كه در پي دوئلي براي به ارث بردن تاج تخت در گذشتند ، ساخته شده است . اكتشافات در سال 1357 ميلادي ، دخمه اي پنهان در عمق زير برج مركزي را آشكار ساخت كه در آن جواهرات بي نظيري از طلا و آثار هنري و تصاويري نادر از بودا پنهان بود .
  • معبد فرارام phra ram اين معبد در سال 1369 پسرشاه پايه گذار آيوتايا ساخته شد ويكي از قديمي ترين عبادتگاه هاي اين شهر به شمار ميرود . هنوز بازمانده هايي از تذهيب اژدها stucco naga ، عقاب و مجسمه هاي بودا در ايوان مركزي به چشم مي خورد . بازتاب اجزاي اين ايوان در حوضچه نيلوفري كه اطراف معبد را احاطه كرده ظرافت هاي ظان را دو چندان مي كند .
  • كاخ سلطنتي از بافت قديم آن چندان چيزي به يادگار نمانده است . كارهاي آجر نماي اين قصر هنوز بازگو كننده سبك محل سكونت بوده است . اين جا توسط شاه borommatrail در قرن 15 ساخته شد و توسط شاه هاي بعدي توسعه يافته است . محوطه اصلي سه سالن پذيرايي دارد . اين قصر توسط برمه اي ها در سال 1767 ويران شد .
  • فاراچدي سي سوريو تاي phra chedi si suriyothai اين عبادتگاه نمادي براي پاسداشت زندگي و قهرماني ملكه آيوتايا suriyothai است. كسي كه با لباس مبدل جنگجويان مرد ؛ فيلي را به سمت ميدان نبرد هدايت كرد و جاي خود را به عوض همسرش شاه ماهاچاكراپت در نبرد با شاهزاده برمه اي در اين راه گذاشت .
كليه حقوق مادي و معنوي اين وب سايت براي شركت مسافرتي آلا پرواز ايرانيان محفوظ مي باشد.